არქეტიპი
- და საღმრთოჲსა მის სერობისა და სახისდასაბამისა აღსრულებადთაჲსა წმიდად ჴსენებად მოიყვანებს (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.1); – ἀρχέτυπον τό – სამღდელოდ დაიფარვიან მხოლოდ სახისდასაბამისა ოდენ ცნობისა მიმართ მიმხედველნი (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 4.III.1); მოგუანიჭა ჩუენ შჯულიერი იგი მღდელთ-მთავრობაჲ წულილებითა ჭეშმარიტებათა სახეობითა და შორიელითა სახისდასაბამთა ხატობითა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 5.I.2); არქეტიპი – ἀρχέτυπον τό – ვინაჲთგან არა უხილავს მსგავსებაჲ სახისდასაბამისაჲ, რომლისათჳსცა კუალად შესძინებს (თტე., II სჯ. 1, გელ., A 1108, 94r); – ἀρχέτυπος – რომელთა მიმხედველი დამბადებელი, ვითარცა სახისდასაბამთა ხატთა მიმართ, ეგრეთ ვითარმე ჰყოფსო ამათ (ამონ., ტარიჭ., 36,5)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.