(ღვთის მიერ)
- ყოველივე დაბადებული სიტყჳთა მისითა დაიბადების (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ., II, 12); არცა დაუსაბამოჲ, არცა თავით თჳსით გუამ-ქმნული და არცა ღმრთისაგან დაბადებული (თტე., მრწ. 6, თეოფ., Jer. 23, 340r); სიტყუაჲ საღმრთოჲ არს ბუნება დაბადებულთა (ბას., ექუს., გ. ათ., 90, 22); – κτίσις ἡ – რომელნი ძესა ღმრთისასა დაბადებულად იტყჳან (ეპიფ. კვ., პას., თეოფ., H 601, 162I); პირველ ყოველთა დაბადებულთა დაიბადნეს ანგელოზნი (დამასკ., გარდ., 79, ეფრ.); დადგრომილ არიან მსახურებასა შინა დაბადებულთასა ნაცვლად დამბადებელისა (არეოპ., ეპ., ეფრ., 7.2); უკუეთუ ვინ იხილოს ცაჲ და მის შორის მყოფნი შუენიერებანი და განიცადოს ყოველი დაბადებული თუალითა სულისაჲთა (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 338v); რამეთუ იგივე მრწამს დაუსაბამოდცა და ჟამიერადცა, დაბადებულად და დაუბადებელად (მიქ., მრწ. 8, ეფთ., Jer. 151, 84v; მაქს., მრწ. 8, ეფთ., Q 34, 34v; თტე., მრწ. 8, თეოფ., Jer. 23, 340v); არცა რაჲ უკუე დაბადებულთა, გინა მონათაგანი არს სამებასა თანა, არცა შემოკრებულთაჲ, რომელიმცა პირველ არაყოფილ იყო (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 344r); ხოლო მეორე იგი ჩუენ თანა არს და ესახელედების მას დაბადებული (ნაზ., ჰომ. 34.8, ტბელ.); ზესთა აღმავალნი მიწთომასა ყოვლისა სიტჳერისა დაბადებულისასა (დამასკ., დიალ., ეპ. 2, არს.); დაბადებული აგებული შეხუდომით იძრვის (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 131v); და ბუნებაჲ უცოდველ არს თანად ყოველი დაბადებული სიტყჳერი და უსიტყუელი, მგრძნობელი და უგრძნობელი და უცხოველოჲ (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 134v); – κτίσμα τό – არსებაჲ და დაბადებულთა – შესაქმე, ვითარცა მახარებელი განჰყოფს (გაბალ., ექუს., ანონ., 9); ერთსა დღესა შექმნა ღმერთმან სიჴშირე დაბადებულთაჲ (გაბალ., ექუს., ანონ., 13); ანგელოზნი დაბადებულ არიან, ხოლო არა დამბადებელცა (დამასკ., გარდ., 79, ეფრ.); რომელნი ძესა ღმრთისასა დაბადებულად იტყჳან და სულსა წმიდასა – დაბადებულის დაბადებულად (ეპიფ. კვ., პას., თეოფ., H 601, 162I); – πλάσμα τό – არამედ სიმრავლითა მით კაცთმოყუარებისაჲთა სათნო-იყო ნებითა მამისა და სულისა წმიდისაჲთა თჳსისა დაბადებულისა გამოჴსნაჲ (მიქ., მრწ. 7, ეფთ., Jer. 151, 84v); ნებითა მამისა და სულისაჲთა ძიებაჲ დაბადებულთა თჳსთაჲ (მაქს., მრწ. 7, ეფთ., Q 34, 34v); არამედ სიმრავლითა კაცთმოყუარებისაჲთა ჯერ-იჩინა ნებითა მამისა და სულისაჲთა აღმოწოდებად დაბადებულსა მას თჳსსა (თტე., მრწ. 7, თეოფ., Jer. 23, 340v); – ποιηθέν τό – მცირე ნაწილი არს დამბადებელისა ძლიერებისაჲ დაბადებული ესე (ბას., ექუს., გ. ათ., 3, 20-21) – τὸ ποίημα – ნუმცა ქმნილ-ვარ ესევითარისა უშჯულოებისა ზიარ, გინა მოგონებელ, რაჲთამცა დაბადებულნი ღმრთისანი საბოროტედ გულისჴმა-ვყვენ (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ., IV, 5)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page