ზემდგომობა
- ყოველთა სხეულთა დაუზესთავდების სულიერი არსებაჲ (პრ., კავშ., პეტრ., 20; 17.14); – ἐξαίρω – ყოველი თჳთმდგომი დაეზესთაების ჟამისა მიერ განზომილსა არსებით (პრ., კავშირ., პეტრ., 51; 34); – ნეოპლატ. არსის რიგში ზემოთ დგომა – ἐπέκεινά εἷναι – ყოველთა სხეულთა დაუზესთავდების (ἐπέκεινά ἐστιν), სულიერი არსებაჲ, და ყოველთა სულთა უზესთაეს – გონებაჲ გონიერი, და ყოველთა გუამოვნებათა გონიერთა – ზესთ-ერთი (პრ., კავშ., პეტრ., 20; 17.14); – ἐπέκεινά – გონებასა და ცხოველობასა დაუზესთავდების ნამდჳლ-მყოფი (პრ. კავშირ., პეტრ., 139; 84.31); – ἐξήρηται – განყენება, მოწყვეტა – ორღანოთაცა დაუზესთავდების მიზეზი და კავშირთა და ერთბამად ყოველთა თანმიზეზად წოდებულთა (პრ., კავშ., პეტრ., 75; 49.11-12); ყოველი თჳთმდგომი დაეზესთაების ჟამისა მიერ განზომილსა არსებით (პრ., კავშ., პეტრ., 51; 34.30-31)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page