- ვინაჲცა მოკლებაჲ სადმე არს... უზომოებაჲ და სიბნელე და უარსობაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.32); უკუეთუმცა ვინმე უარსობასა და უცხოვლობასა იტყოდა საცნაურთათჳს, კეთილიმცა აქუნდა სიტყუასა მაგას ადგილი სამართალობისაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 5.3); – ἀνουσιώτερος (ἀνούσιος) – ბოროტი არცა არსთა შორის არს, არცა არაარსთა, არამედ თჳთ მის არაარსისაცა ფრიად რაჲმე უცხო არს იგი და განვრდომილ სახიერებისაგან და ფრიად უფროჲს მისსა უარსებო (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.19)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page