გამომსახველი, შემქმნელი; სახის, ფორმის მიმცემი
- ყოვლად ბრძენი სამღდელოთა ჴელოვნებაჲ პირველად უკუე დამსახველითა და ცხოველს-მყოფელითა სიტყუათა შესაყვანებელითა საზრდელითა ზრდის კათაკუმეველთა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.6); ვითარცა დამსახველი დაუსახველთაჲ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 4.III.4); – χαρακτηρίζω – ვითარმედ კაცობრივისა სულისა საქმე არიან ესე, რომელთაცა თანამოწამე და დამსახველი ძმაჲ ღმრთისაჲ დიდი იაკობ ესრეთ იტყჳს... (ეკლსტ., გელ., 205. I); ეგრეთვე გუამი ერთსახესა თჳსსა გუამსა თანაშეეტყუების და ერთსახეთა თჳსთა გუამთაგან განყოფილად იწოდების თჳთებათა მიერ დამსახველთა გუამოვნებათასა (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 128v)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page