დაუყვედრებელი, უბიწო, უზადო
- ესე ყოველნი ბუნებითნი არიან და უგიობელნი დამბადებელისა მიერ მინიჭებულნი კაცთა ბუნებისადა (დამასკ., ორთა ნებ., არს., 202,1); მიმართება უკუე [ბუნების შემამტკიცებელობითთა მიმართ აჩუენა ქრისტემან] ესოდენ უმევასა შინა ბუნებითთა და უგიობელთასა (მქს., პიროს., გელ. 23,6) შდრ. ბუნებითთა და უბრალოთა საქმეთა (მქს., პიროს., ეფთ. 6,7);
- უგიობელი ვნებაჲ – ἀδιάβλετος πάθος τό – ბუნებითნი და უგიობელნი ვნებანი არიან არა ჩუენქუეშენი იგი, რაოდენნი გარდასლვისამიერისა დაშჯილებისაგან შემოვიდეს კაცობრივსა ცხორებასა (დამასკ., გარდ., 211, არს.); მისცა ღმერთმა ... ძე თჳსი ... ვნებათა უგიობელთა (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463 134v)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page