უსხეულო
- კუალად უგუამოჲცა ორ-სახედ ითქუმის, რამეთუ უგუამო ეწოდების მასცა, რომელი არასადა ყოფილ იყოს და კუალად, უგუამოდ ითქუმის შემთხუევითი (დამასკ., დიალ., ეფრ. 12,3); უარსებოჲ და უგუამოჲ არს ცოდვაჲ (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., S 404,92II); – ἀνύπαρκτος – შემთხუევითნი თავით თჳსით უჴორცო და უგუამო არიან (დამასკ., დიალ., ეფრ. 38,16) – ἀσώματος – ხოლო ჯერ-არს ესრეთ უგუამოდ გონებაჲ (ნაზ., ჰომ. 28,9, ტბელ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page