უთჳსო

1. Gk. ἄσχετος ka^ ¢kat£takton
   მიუმართავი, დაუკავშირებელი, შეუწყობელი
    

   უთჳსო არს და შეუწყობელ (καὶ ἀκατάτακτον) ყოვლისავე მიმართ ერთისაგან განმწვალებელისა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 2.III.5); და ესრეთ რაჲ ყოვლად უთჳსო და უზიარო მისსა იქმნეს (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 2.III.5); – ἄσχετος – და ყოველთა თანა არს ყოველთაგან უთჳსოჲთა გარდამატებულებითა და არსთა მომართ ყოველთა წინა-მცნობელობითითა წინა-გამომავლობითა და მოქმედებითა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 9.9); – ἄσχετος – რამეთუ თავისა თჳსისაგანცა და ყოველთაგან უთჳსოჲთა და განტევებულითა სიწმიდით განკრთომითა (არეოპ., საიდ., ეფრ., 1.1); – ἄσχετος – ვითარცა ყოვლისავე არსებისა ზეშთადასაბამისა დასაბამი და მიზეზი და ყოველთავე ზეშთაარსებისა უთჳსოჲთა შეცვითა მპყრობელი და გარე-შემცველი (არეოპ., ზეც., ეფრ., 7.4);

2. Gk. ἀμείλικτος
   შეუთვისებელი, ნეიტრალური
    

   ერთობითობაჲ უზიარებელ არს და უთჳსო (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463 129r); შდრ. – არამონათესავე, შეუთვისებელი – რომელი ჟამმან წარმოაყენა და აღაგო, ვითარმცა იყო უთჳსოჲ მისგან (პრ., კავშ., განმარტ., პეტრ., 50; 109.17)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.