- უკუეთუ არა არს ბოროტი, სათნოებაჲ და უკეთურებაჲ იგივე და ერთი იყვნენ და ყოველი ყოველსა და კერძოჲ ძალისაებრსა შორის (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.19); – κακόν τό – მრწამს, ვითარმედ არა არს არსებაჲ რაჲმე უკეთურებისა და ცოდვისაჲ (მიქ., მრწ., ეფთ., 6, Jer. 151, 83v); – πονηρία ἡ – მყუარღა სადმე ბოროტად მსახურებისა და უკეთურებისაგან განთავისუფლდენ (თტე., წინასწ., მიქ., მიზეზი, გელ., A 1108, 290v); – ἀκαλλὲς τό – ვინაჲცა მოკლებაჲ სადმე არს... ცოდვაჲ და უსაგნობაჲ და უკეთურებაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.32)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page