იმანჭება, იკვლანჭება

1. იგრიხება, ძლიერად იხრება.
    

   „ამ ცხვარ უთუოთ რაღაც სტკივა, რო ასე იმანჭება“.

2. რაიმეს შესრულება ეზარება, არ უნდა გაკეთება, პირი ეგება.
    

   „რა ვიცი, ვახოიც იმანჭება, ემაგ საქმეს ვერ ვითავამო“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.