კაპა-კუპა

1. კბილების ერთმანეთზე ცემის ხმა. (ქეგლ).
2. იატაკზე, ზღვაზე, ღიჭიან გზაზე ფეხსაცმლისაგან გამოცემული ხმა.
    

   „იმ ქალ ტუფლები ეცვა და კაპა-კუპით დადიოდა სულ“.

   See also: ღიჭიანი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.