კინკრიხო

1. ადამიანის თავის ზედა ნაწილი (კეფის ზემოთ). (ქეგლ).
    

   „ქუა შიგ კინკრიხოში გაარტყა“.

2. მთის, ხის წვერო, კენწერო.
    

   „აი იმ მთის კინკრიხოზე ისრე ავალ, რო ერთხელაც არ დავისვენამ“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.