კიჭა

1. კბენა. აგრეთვე ვინც იკბინება.
    

   „ამ ბავშვმა უკიჭა თავი დას“.

   „ოჰ შე კიჭა, რათ მკბენ!“

   See also: მიკიჭა
2. ადამიანი, რომელსაც ნორმალურ მდგომარეობაში კბილები უჩანს.
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.