ლული

1. სიცხე, როდესაც ნიავიც არ ქრის, შეტბორებულია ჰაერი, ხვატი.
    

   „ისრეთი ლული დგას, რო კაცი ვერ ისუნთქამს“.

2. fig.
   უბედურება, გმინვა, ოხვრა.
    

   „მაგათ ოჯახი ცოდვი ლული ტრიალემს“.

   „ისრეთი ლული აქთ ოჯახში შემდგარი, რო იმათი ცოდით ვეღარ დავდექი“.

3. მოუსვენარი ძილი ავადმყოფის, გაჯავრებულის.
    

   „ეს დღიები სუ არ უძინია, იეხლა მილულა ცოტათი“.

   „ლულუში წვიდა“.

   „ვეფხისტყაოსანში“: „მას ვიგონებდი მღვიძარე, რა მიმეძინოს ლულითა...“ (სტრ. 1215)

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.