ლუტა

1. უტოტო, უხორკლო რამ, ადვილად რომ გაცურდება. სწორტანოვანი.
    

   „ისრეთი ლუტა ხეა, რო ამი გათრევა ხარ არ გაუჭირდება“.

2. ხშირად კამეჩზე ხმარობენ.
    

   „ლუტა კამეჩი მყამდა ერთი, კარგათ ეწეოდა უღელს“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.