საჭირე, ვარამისათვის განკუთვნილი, ეტყვიან საქონელს (პირუტყვს), როცა პატრონს გააბრაზებს.
ადამიანზეც ამბობენ: „ეგ სავარმე სუ ასე შვრება. გვიან მოდის სახში. დაეხეტება.“ „გოგო, შე სავარმე, რატო დროზე არ მოიტანე სადილი.“
Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.