მოკრილი, მოკრული

1. შემოღობილი, ბაკი, საქონლის ან ცხვრის შესარეკად.
    

   „თავი ცხვარი ჩვენ მოკრილში შეურეკია“.

   „საცხვარეში კრავებითვის ცალკე მოკრილი გვქონდა და იმაში ვრეკემდით კრავებ“.

   See also: საკრავე
2. ტომარა თუ სხვა პირმოკრული.
    

   „ე ტომარა კარქაა მოკრილი, ხო არ დაიპნევა?“

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.