უადგილო, უალაგო

1. კაცი: ვისაც ალაგი ე. ი. ადგილ-მამული არ აქვს.
    

   „უადგილო კაცია, ისე, აპა, რა ქნას!“

2. სიტყვა: არა ადგილზე ნათქვამი საუბარში აზრობრივად თუ ვითარების შეუსაბამო, უაზრო ნათქვამი.
    

   „ყველა სიტყვას თავისი ალაგი აქვს, უალაგო სიტყვა არ’ნა თქვა.“

   „ვეფხისტყაოსანში“: „ოდენ სიტყვა უმეცრული უალაგოდ დაიყბედნეს...“ (სტრ. 758).

   See also: ალაგი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.