უბირი

1. ადგილი უკაცრიელი.
   „ერთ უბირ ტყეში შევიდა, საცა კაც ფეხიც არ დაედგა.“
2. ადამიანი უცოდინარი, უმეცარი, უვიცი.
   „ერთი უბირი კაცია, მაგას რა’ნა მოკითხო რო!“
3. უცხო, უთვისტომო, უნათესაო.
   „როგო უბირივით დადიხარ, თითქო არავინ გყამდეს.“
   See also: უმზრახი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.