უბრაგუნო

1. სიარული, არაფრის მომცემი.
   „რაგო უბრაგუნოთ დადიხარ, რა მიგაქ და რა მოგაქ.“
2. ლაპარაკი, რომელსაც არავინ იზიარებს, არ უჯერებს, უაზროა.
   „ეგრე უბრაგუნოთ რომ ლაპარაკომ, ხო ხედამ რო არავინ გიჯერამს, რათ გინდა ეგ უბრაგუნო ლაპარაკი!“
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.