სანახირო

1. ადგილი, სადაც „დილ-დილაობით მინდორში გასარეკ ნახირს ანგვრიემდნენ“.
2. ხბორებს ცალკე აძოვებდნენ, რომ მოიზრდებოდნენ, კობულები გახდებოდნენ, მერე გაურევდნენ ნახირში. ისეთი, ნახირში გასარევი რომ იყო, იმაზე იტყოდნენ: „სანახიროაო“.
   See also: ხბორები
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.