ფალან-ფულანი – ვიღაც-ვიღაცეები, ვიღაცეების ამბავი, რამე-რუმე, რაღაც-რაღაცეები.
„ფალანი მოვიდა, ფალანი წავიდა, რათ მინდა ეგეები.“ „ამანაც დაიწყო ფალან-ფილანი, შენ რა გააკეთე, ის მითხარი.“ „ფალან-ფულანი რო მამირეკე აქ, ამათით საქმე გაკეთდება?!“ „ავკრიფეთ ჩვენი ფალან-ფულანი და წავედით.“
Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.