ტამარი

1. სისხლის სადინარი მილი, ძარღვი.
    

   „მაჯა რო გაუსინჯე, ტამარი ძლივ ფეთქამდა“.

2. გვაროვნობით, ჯიშით მომდინარე სიჯიუტე.
    

   „ბერძნულმა ტამარმა თუ დაიჭირა, რასაც იტყვის კი ვეღარ გადაათქმევინამ“.

   „მაგას ნანუანთ ტამარი მოსდემს, თავისი სიტყვა თუ არ აასრულა არ იზამს“.

3. ნიადაგში რაიმე ქანის გრძივი განლაგება, ძარღვი.
    

   „ასეთი ქვის ტამარი ასე მიჰყვება აქა“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.