ამყოლი

1. დამყოლი
   (ადამიანი) ვინმეს ამყოლი, დამჯერო, ამხანაგის მიმდევარი.
    

   „იმი ამყოლი, აპალე რა ხეირ ნახამდა“.

   „ამყოლს აჰყეო, დამყოლს დაჰყეო“. (ანდაზა)

2. კარების ჩარჩოს გვერდითი ბოძი, რაკი კარებს ორი ასეთი ბოძი აქვს, ხშირად ამბობენ: ამყვლებიო.
    

   „ისე მიუჯახუნა კარები, რო კინაღამ ამყვლები ჩამოიღო“.

   See also: ფარვაზი, გადაჯლეხვა, ანყოლი, ყულაბა
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.