უხმარი

1. ახალი, რაც ჯერ არ უხმარიათ.
    

   „სულ უხმარი ლეიბ-საბანი დაუგე იმ გასაწყვეტებს“.

2. გამოუსადეგარი, ურგები. ქალი მოსთქვამს:
    

   „ღმერთო მომიკალი ქმარია; დაუდევარი, ოხერი, ყველაფერში უხმარია, არ გამიკეთა საკიდარი, დამაწყვეტინა თმანია“. (ხალხური)

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.