ქარი უქრის, ქარის აქროლება

1. fig.
   შემართებას, მხნეობას იჩენს, ძალას ავლენს.
    

   „ე, მაგას ჯიელობაში ისრეთი ქარი უქრიდა, რო თელ სოფელ აშინემდა“.

   „ჯიელია, ქარი უქრის, ხანი მოთელამს და დაჭკვიანდება“.

2. fig.
   თავში შეჯდომა, ცოტა გასულელება.
    

   „მაგას ისეთი ქარი აქროლებია, რო ვიდრე რამე ხიფათს არ გადაეყრება, თავისას არ მოიშლის“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.