ღვივილი

1. გაფუვება ცომის, იტყვიან მიწაზეც.
    

   „ცომმა ღვივილი დაიწყო“.

2. გაჩაღება, დაგზნება ცეცხლის.
    

   „ცეცხლი ღვივის. თუ რამე გინდა გააკეთო, გააკეთე, მერე ჩაშაქრდება“.

   See also: ჩაშაქრება
3. რასაც მოწითალო ფერი დაჰკრავს, ფეროვანი, გაფურჩქნილი.
    

   „ამომს, ავათ ვარო, რა სჭირს მაგას, ნახე როგო წითლად ღვივის“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.