შეხვეწილი

1. რაც შეიხვეწა. გამოქცევით თავშეფარებული.
    

   „ერთი შემოხვეწილი კაცი იყო, როგო არ შევინახამდით“.

2. ღმერთს შევედრებული.
    

   „წმინდა გიორგის შეხვეწილი ვარ, ოღონდაც შვილი გადამირჩინე-მეთქი და შენ კარებზე მუხლიჩოქით მოვალ-მეთქი“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.