შვეტა

1. შეურჭო, გაურჭო.
    

   „შამფური შიგ მუცელში შვეტა“.

2. სწორი, მოუხრელი.
    

   „ნახე იმ თხას რაგო შვეტა რქიები აქს“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.