შფოთი, შფოთიანი.
- „ატყდა ერთი შფოთი-ფოთი, იქ რაღა დამაყენემდა, მაშინათვე წამოვედი“.
- „მაგრაინ შფოთ-ფოთ კაც არც’ნა ელაპარაკო“.
Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.