ჩამოძენძვა

1. ნაქსოვის (ქსოვილის) გამორღვევა, ნარღვევების აჩენა.
    

   „ე ხალათი რაგო ჩამოგძენძია. პირი ვეღარ შემოაკერინე, რო აღარ დაირღვეს“.

   See also: ძენძი
2. ხილის: ძლიერ მსხმოიარეობით დახუნძვლა.
    

   „ისრე ასხია ვაშლ, რო სუ ჩამოძენძაზეა“.

   See also: ჩამოძენძილი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.