ებურ(ი)

1. თანდებული. მსგავსი, -ებრ.
    

   „ბავშვი ხო აღარ არი, კაცია და კაცისებურ უნა მოიქცეს!“

   „წალკაშიც ჩვენებური ბანიანი სახლები ჰქონდათ“.

2. თავისი სოფლის, მხარის.
    

   „ჩვენთან ერთად ჯარში ჩვენებური ვასოიც იყო“.

   „იქ ჩვენებურებმა ბევრმა მოვიყარეთ თავი“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.