თხემი მთის, ხის ზეთავი, წამახული ნაწილი (წვეტი).
- „აბული მთის სუ წვეროზე ავსულვარ“.
- „მაგ ხი წვეროზე რო ასულხარ, არ ჩამოვარდე ბიჭო!“
- „პალოს კარქა წაუთალე წვერო, რო მიწაში ადვილათ ჩაერჭოს“.
Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.