წრუპა

1. ისეთი გაპარვა, საქმის თავის არიდება რომ სჩვევია ან ქონებას რომ გამოსტყუვებს.
    

   „ისრეთი წრუპაა, რო გიჭირს საქმეში, მაშინ გაგეპარება“.

2. გამხდარი, გაწრიპული.
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.