გალეწვის შემდეგ ბზიდან გამორჩეული ხორბლის გროვა, განალეწს კი (ბზე და ხორბალი ერთად) კალოს ეძახოდნენ. „კალო შევახვეტოთ“, „კალო გავანიავოთო“ იტყოდნენ, თუმცა იმავე მნიშვნელობით ხვავსაც ხმარობდნენ.
Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.