აბლაყუნება

1. უშნო სიარული, თრევა.
    

   „ერთიც ვნახოთ, აბლაყუნებულა და მომადგა კარს, აპა რაღა მექნა!“

2. უშნო, უაზრო, გაუგებრად ლაპარაკი, სიტყვის თუ აზრის გარჩევა რომ ჭირს.
    

   „ემაგი ბლაყუნ ნუ უყურამ, რო აბლაყუნდება, რაღა გააჩერამს მაგას“.

   „ისე აბლაყუნდა, მაგის ნათქვამის ვერაფერი გავიგე“.

   See also: ბლაყუნი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.