ალაზე დგომა

1. არასიბრტყივ, ნაპირით (წიბოთი) დაყენება რაიმესი.
    

   „ეს ქვა ალაზე დგას, გადმობრუნდება და ავნებს ვინმეს“.

2. პირუტყვის უკანა ფეხებზე, ყალყზე შედგომა.
    

   „...ერთსა ვკარ, ფეხი მოვტეხე, მეორე ადგა ალასა“. (ხალხური)

   See also: დინგი
3. fig.
   ადამიანზეც იტყვიან, რომ არ შეეპუება, დაუპირისპირდება.
    

   „ამამ რო ისე უთხრა, ისიც ალაზე დაუდგა“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.