ამანათი

1. ანაბარი, მიბარებული რამ.
    

   „ამანათი მგელმაც იცის“. (ანდაზა)

   „შენ ამანათი ხარ და მე ღმერთისაო, უთხრა იმ კაცმა“. (ზღაპარი)

2. ძვირფასი, რჩეული რამ, თვალი.
    

   „სოფლის ამანათი კაცია“.

   „ღვთის ამანათათ ერთი შვილი მყამს“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.