ხენჯი

1. ჭუჭყი, ნარჩენი რამ, უფრო ლითონის წიდა (სამჭედლოში რკინის ან სხვა ლითონის გახურების შედეგად წარმოქმნილი ნარჩენი).
2. fig.
   ცუდი რამ განზრახვა, მტრობა, დოყი.
   „მე რა ვიცოდი, რო მაგას რა ხენჯი ჰქონდა ჩემი.“
   See also: ხინჯი, დოყი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.