ვინმეს მოსაკვდომად რაიმე (წყელვა, ავის თქმა, შეშინება, გაწვალება) გავლენის მოხდენა.
- „რო წყევლა, კიდევაც არ ამაიჭამა?!“
- „იმთენი ყბა დაადგა რო ვიდრე არ ამოიჭამა, არ მოეშვა“.
Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.