აქა-იქა

1. აქ და იქ, შორი-შორს, გაფანტულად.
    

   „რა ყანაა, აქა-იქა არი პური ამოსული“.

2. საქმე არაბეჯითად გაკეთებული.
    

   „აქა-იქა საქმე უყვარს მაგას, ერთი რო თავში გააკეთამს, მერე ბოლოში გადახტება“.

3. ადამიანი არაბეჯითი, არათანმიმდევარი საქმეში.
    

   „აქა-იქა კაცია, საქმეს წესიერათ ვერ გააკეთებინამ“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.