აყოლა

1. ვინმეს ადევნება.
    

   „იმ ოხერმა აიყოლია, ვერაფრით ვერ ჩამოვაშორეთ“.

2. ძირიდან რაიმეს აღების შედეგად მიწის შერევა.
    

   „იმდენი მიწა აჰყვა, რო მარცვალ ძლივ გამოარჩემ“.

3. ავი სულის გაყოლა.
    

   „საღამოზე წყალზე რო გადაიარო, უჟმური აგყვება, ამიტვინ პატარა ბავშვიან სახში ისე არ’ნა შეხვიდე, თუ თოფის წამალი ან სხვა რამე არ იხრჩოლე“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.