აყუყვა

1. აყუდვა, სიმაღლეზე უშნოდ გაზრდა.
    

   „ისრე აიყუდა, რო ხელითაც ვერ ასწვდება“.

   See also: აყუდვა
2. დაიყუყება
   ატუზვა, აბუზვა. აყუყული – უშნოდ მაღალი, ან აბუზული.
    

   „რას აყუყულხარ მანდ, ახლოს ვერ მიხვალ!“

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.