ახორთლაღება

1. ხალხის რწმენით ცოდვილი ადამიანი, გარდაცვალების შემდეგ საფლავში ვერ ისვენებს, ღამე დგება და იწყებს წანწალს. თუ ვინმე შეხვდება, შეიძლება ზიანიც მიაყენოს, განთიადისას კი ისევ უბრუნდება საფლავს. ახორთლაღებას ცოდვილის ამგვარ ადგომას ეძახიან, ამასთან იგი წყევლა-ლანძღვის მნიშვნელობითაც გამოიყენება.
    

   „ღმერთმა არ მოგასვენოს საფლავშიც, შენ ახორთლაღდი, აჰანდე!“

2. fig.
   ვინმე რომ ვერ ისვენებს, არ ეძინება ან უდროოდ გაიღვიძებს, განსაკუთრებით ბავშვზე იტყვიან:
    

   „ახორთლაღდა, ვერაფრით ვერ დავაძინე“.

   See also: ხორთლაღი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.