ახორხოტება, ახორხოცება

1. ადგილზე ტრიალი, დაბნეული სიარული.
    

   „აქ იმდენი იხორხოტა, რო შუადღე გაუხდა“.

   „იმ ბუქში გზა რომ ვერ გავიგენით, სუ ადგილობრივ ვიხორხოტეთ“.

2. დაბნევა.
    

   „ეგრევე ახორხოტდება, ტრიალემს, ტრიალემს და ვერაფერ აკეთამს“.

3. ატყდომა, ახირება, სიცილის ატეხვა.
    

   „ერთხელვე რო ახორხოტდა, ისერე’ნა გავაკეთოო, ვერაფრით დააშლევინა“.

   „რო ახორხოტდა ვეღარ გააჩუმეს, იმდენი ქნა, რო კარქათაც ცემეს“.

   See also: ხორხოტი, ხორხოცი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.