გაპენტვა

1. მატყლის (ლოგინისათვის მატყლის) წკეპლით, (ჭაპნის დასაგრეხად) თხის ბალნის თოკით გაშლა. გაწეწვა.
    

   „ლოგინი მატყლი გავპენტე“.

   „მაზმანი ბანალ თოკებით ჯერ გაპენტამდა. მერე შეუდგებოდა დაგრეხას“.

   See also: მაზმანი
2. სულის გაყრა, გაცვენა.
    

   „რაღაცა წამალი დალევინეს და მაშინათვე გაპენტა სული“.

   „ისრე მტკიოდა თავი, რო კინაღამ გამპენტა“.

   See also: აღვი
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.