ბებერა

1. ბებია (მამის დედა ან დედის დედა).
    

   „სახში ბებერაჩემი დავტვიეთ“.

   „ჩემ ბებერა რო გარდაიცვალა, მაშინ თერთმეტი წლისა ვიყავი“.

2. ხელის გულზე ან ფეხზე დაბეგვილობის გამო გამაგრებული ტყავი, კორძი.
    

   „ხელი გულზე სუ ბებერები დამაჯდა“.

   See also: დაებებრა
   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.