ბედბედი

1. ადამიანი უკუღმართი, ნავსი, საქმის ცუდად შემსრულებელი.
    

   „ისრე ბედბედი კაცია, რო იეხლა ხეს ააცურამს და აქ დაგვასრესინამს ყველას!“

2. სიტყვა უადგილოდ, ცუდად თქმული.
    

   „ისეთი ბედბედი სიტყვები აქ, გულზე გაგხეთქამს“.

3. საქმე ცუდად, უდროოდ გაკეთებული.
    

   „ბედბედი საქმე მაგას არ დაელევა, ხანდისხან ისეთ რამეს გააკეთამს, რო მოსაკლავათ მოგინდება“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.