ბრატა-ბრუტი

1. უხეიროდ, ფეხის თრევით სიარული, სიარული ისეთი, გარემოს რომ ვერ არჩევს კარგად სიბნელის ან თვალის სინათლის დაკლების გამო.
    

   „ერთიც ვნახოთ, მოდის ბებერი ბრატა-ბრუტით“.

   „აიმ სიბნელეში იეღო ჯოხი და ბრატა-ბრუტით გამოდგა კარს“.

   See also: ბრასტა-ბრუსტი
2. რატა-რუტი
   არაგონიერი, უაზრო ლაპარაკი.
    

   „გოგოჯან, შენ ეგ ბრატა-ბრუტი არ’ნა მოიშალო?!“

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.