გაბრინჯვა

1. ძლიერ გაძღომა, გამაძღარი.
    

   „ჰოდა, ქელეხიდან გაბრინჯული მოდიოდა“.

   „სად გაიბრინჯე ეგრე, რო განძრევაც გეზარება“.

2. ვინმეზე გადიდგულება, გაბრაზება, გაბუტვა.
    

   „მე არაფერი დამიშავებია მაგისთვინ და რა ვიცი, რაზე გამებრინჯა?“

   „ისრე გაბრინჯულმა გამოიარა, სალამიც არ მამცა“.

   Source: ჯავახური ლექსიკონი / გიორგი ზედგინიძე; რედ. ვლადიმერ ზედგინიძე. - თბილისი: საუნჯე: ვაჟა წოწკოლაური, 2014. - 370 გვ.; 22 სმ.